|
|
|
EDYTUJ
- teraz możesz uzupełnić opis tego parku przy pomocy
WIKI na naszej nowej stronie Parki 2.0
Bieńkowice – podworski park krajobrazowy powiat bocheński Bieńkowice leżą na lewym brzegu Raby w Gminie Drwinia, w powiecie bocheńskim. Podworski park krajobrazowy leży w północnej części Bieńkowic. Od strony wschodniej sąsiaduje z drogą wiodącą z Gawłówka do Niedar. Zarząd nad parkiem sprawuje Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Powierzchnia parku wynosi ok. 1,5 ha. W centralnej części parku znajduje się dwór szlachecki. Budynek jest bardzo zniszczony i grozi zawaleniem. Dach kryty czerwoną dachówką jest dziurawy. Całkowitemu zniszczeniu uległ drewniany ganek przy wejściu do dworu. Na terenie parku znajdują się ruiny fundamentów zabudowań gospodarczych, piwnica ziemna oraz studnia. W dość dobrym stanie jest ogród znajdujący się po obu stronach parku. Po stronie północnej znajdował się kwadratowy ogród włoski otoczony z trzech stron wysokimi drzewami sadzonymi około 1844 r. Dzisiaj ten fragment ogrodu stanowi pole uprawne, na którym siane jest zboże. Od wschodu biegnie stara aleja grabowa posadzona niegdyś wzdłuż drogi dojazdowej wiodącej od strony Uścia Solnego. W tej części ogrodu znajduje się stary wiąz o obwodzie powyżej 500 cm. Po stronie południowej dworu znajduje się dojazd, przy którym rośnie stara lipa – pomnik przyrody o obwodzie ok. 200 cm. Wjazd na teren parku znajduje się od strony południowej. Po parku prowadzą alejki o naturalnej, ziemnej nawierzchni, które uległy już niemal całkowitemu zarośnięciu. Ogrodzenie parku jest niekompletne. Obecnie dwór jest niezamieszkały i ulega zniszczeniu. Historia Metryka źródłowa tej osady pochodzi z 1394 r. Wówczas osadę nazywano Benedyktowicami i należała do włości króla. Od XV w. wioska ciągle była oddawana w ręce szlachty w zastaw, by wreszcie stać się własnością szlachecką. Ostatnimi właścicielami Bieńkowic byli: Tadeusz Jasiński, jego żona Janina i siostra – Helena Jasińska. W 1946 r. Jasińscy zostali wywłaszczeni. Majątek przejął Rolniczy Zakład Doświadczalny Wyższej Szkoły, a później Akademii Rolniczej w Krakowie. W 1983 r. właścicielem został Kombinat Rolno-Spożywczy “Iglopol” z siedzibą w Woli Batorskiej. A po jego upadku majątek przejęła Agencja Restrukturyzacji Modernizacji Rolnictwa w Opolu. W wiosce znajduje się dworek szlachecki wybudowany w drugiej połowie XVIII w., wokół którego założono obszerny park i ogród. Dwór został przebudowany ok. 1844 r. Niegdyś park zachwycał swoim pięknem. Był tutaj warzywnik i ogród różany. Wokół dworu rozpościerała się wiązowa aleja. Potężne wiązy królujące wokół dworu opowiadają dzisiaj jego cichą historię. Przypominają o dostatnim życiu szlachty polskiej w XVIII w. Pamiętają zabór austriacki i walkę o przetrwanie Polaków. Wspominają Wielką Wojnę i okrutny okres II wojny światowej. Były świadkami wywłaszczenia właścicieli dworu przez komunistów i bacznie przyglądały się, jak posiadłość dworską przekształcono w państwowe gospodarstwo... Legenda głosi, że jeden z dziedziców popełnił w dworze samobójstwo, a jego powodem była nieszczęśliwa miłość. Młody panicz zakochał się w chłopce. Na ślub z “dziadówką” nie zgadzała się jego matka, dlatego zrozpaczony szlachcic zastrzelił się. Podobno we dworze przez wiele lat straszyło, a mieszkańcy widzieli błądzącego młodzieńca. Dzisiaj posiadłość popadła w ruinę. Do takiego stanu doprowadził nie tylko upływający czas, ale również kolejni właściciele. Wokół dworu można jednak znaleźć wiele ciekawych okazów roślinnych. Przyroda W skład drzewostanu parku wchodzą: wiązy szypułkowe, które są najliczniejsze – tworzą aleje parkowe oraz zielony mur wokół parku; graby, orzechy włoskie, świerki pospolite, robinie akacjowe, głóg jednoszyjkowy. Najcenniejszym okazem jest lipa drobnolistna uznana za pomnik przyrody. Wśród krzewów możemy znaleźć gatunki takie jak: bez czarny, rdestowiec ostrokończasty, leszczyna pospolita. Licznie występujące rośliny zielne to: dziurawiec zwyczajny, jaskier ostry, brodawnik zwyczajny, cykoria podróżnik, wrotycz pospolity, krwawnik pospolity, przymiotno białe. EDYTUJ - teraz możesz uzupełnić opis tego parku przy pomocy WIKI na naszej nowej stronie Parki 2.0 opis parku | ścieżka | bibliografia | galeria | autorzy |
|
Projekt w 2006 i 2007 roku finansowany był ze środków
Rządowego Programu "Fundusz Inicjatyw Obywatelskich"
