|
|
|
EDYTUJ
- teraz możesz uzupełnić opis tego parku przy pomocy
WIKI na naszej nowej stronie Parki 2.0
Zespół pałacowo–parkowy w Bobrku powiat oświęcimski Zespół parkowo-pałacowy w Bobrku położony jest w północnej części wsi Bobrek. Obecnie obiekt ten znajduje się w rękach prywatnych, od 2002 roku właścicielem jest Raoof Ziyad, na którym spoczywa opieka nad parkiem i pałacem. Powierzchnia założenia nie uległa zmianie od czasu jego powstania i wynosi około 24 ha. W 1925 r. park został uznany za zabytek przyrody. Park stanowi przykład dużego naturalistycznego parku krajobrazowego. Na terenie założenia, w południowo-wschodniej jego części, znajduje się pałac i oficyna z budynkami gospodarczymi. Pałac usytuowany jest na osi północ-południe. Do pałacu prowadzi główna droga dojazdowa, która znajduje się od strony południowej parku. Na terenie założenia płynie strumyk, który dzieli się na kilka wijących się odnóży. Jedna z odnóg opływa pałac łukiem, co daje bardzo ładny efekt. Strumyk ten wypływa ze stawu znajdującego się w południowej części parku. Układ kompozycyjny parku zachował się dość dobrze. Podobnie układ komunikacyjny nie uległ większym zmianom. W parku znajdują się liczne alejki, wydeptane przez mieszkańców wsi w miejscach, gdzie kiedyś biegły aleje parkowe. Na terenie obiektu możemy podziwiać jeszcze pozostałości po fontannie, kapliczkę oraz umieszczoną na polanie po środku parku kamienną płytę z napisem “Tu leży koń wierny towarzysz wojny światowej i bolszewickiej 1936”, którą jednak trudno jest odnaleźć w wysokiej trawie polany. Główne budynki znajdujące się w parku przetrwały od 1848 roku do dziś w niemal niezmienionym składzie. W okresie powojennym nie wybudowano na terenie parku nowych (jedynie w sąsiedztwie budynków gospodarczych wzniesiono dwa magazyny GS). W bardzo bliskim sąsiedztwie założenia, na terenie wsi Bobrek, znajdują się bardzo cenne zabytki: czworaki, w których mieszka służba pałacowa, spichlerz, w którym przechowywano płody rolne oraz kościół pod wezwaniem Trójcy Świętej. Historia Pierwsze wzmianki o pałacu w Bobrku, a dokładnie o zamku w Bobrku, na miejscu którego miał powstać obecny pałac, pochodzą już z 1408 r. Zamek ten należał najprawdopodobniej do wojewody łęczyckiego Jana Ligęzy herbu Półkozic. W 1655 r. zamek w Bobrku przejął generał Wirtz, który w 1656 r. opuszczając Bobrek spalił zamek. Następnym posiadaczem klucza bobreckego była rodzina Wielopolskich, a od 1779 r. Potuliccy. To oni wznieśli bardzo dużo zabudowań gospodarczych na terenie wsi oraz w pierwszej połowie XIX wybudowali nowy neoklasycystyczny pałac wraz z oficyną wśród lasu dębowego, który został zaadaptowany na park. Potuilccy do wybudowania pałacu posłużyli się starymi piwnicami i ich sklepieniami, oraz fragmentami murów. Jednak w 1877 r. klucz bobrecki przeszedł w ręce rodziny Ogińskich herbu Oginiec, gdy Mariia Gabriela Potulicka wyszła za mąż za księcia Michała Ogińskiego. Następnie dobra bobreckie przechodzą w ręce książąt Sapiehów. Po II wojnie światowej dekret o reformie rolnej pozbawił majątku Sapiehów, a ziemie zostały porozdzielane między ludzi. Sady, które przejęła Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna, uległy dewastacji. Podobny los spotkał ogrody i wiele przepięknych drzew, które wykarczowano. W 1945 r. w pałacu i oficynie umieszczono Szkołę Specjalną, a budynki gospodarcze znalazły się pod zarządem Administracji Lasów Państwowych. Później w pałacu mieściła się szkoła podstawowa, a od 1968 r. przedszkole. Pałac miał być też wykorzystywany na cele Państwowego Muzeum w Oświęcimiu i Archiwum w Chrzanowie. Budynki gospodarcze użytkowała miejscowa Gminna Spółdzielnia (m.in. w bezpośrednim sąsiedztwie pałacu znajdowała się wędliniarnia), a sam park był pod zarządem Urzędu Miasta i Gminy w Chrzanowie. W 1979 r. zachodnia część pałacu spłonęła i od tej pory pałac popadał w ruinę. Po gruntownym remoncie oficyny pałacowej w 1983 r. zajęła ją Spółdzielnia Pracy “JUNIOR” później zwana “REPRODEX”. W tym samym roku pałac wraz z parkiem przyznano na własność gminie Chełmek. W 2002 r. założenie pałacowo-parkowe kupił Raoof Ziyad, który jest jego obecnym właścicielem. Przyroda Dookoła pałacu rozciąga się rozległy krajobrazowy park, który pozostaje nadal w granicach pierwotnych, a jego narys ma kształt trójkąta. Park porastają duże grupy drzew, które w połączeniu tworzą szereg wnętrz kompozycyjnych, połączonych ze sobą ciągami widokowymi. Można znaleźć tu duże klomby składającej się z wysokich drzew, które otoczone są pasami z derenia białego. Drzewostan parku nie uległ dużym zmianom, dlatego bardzo łatwo możemy wyznaczyć granice starego drzewostanu. Podstawowe gatunki rosnące w parku to dąb szypułkowy, lipa szerokolistna, grab pospolity, jesion wyniosły i modrzew europejski. Oprócz gatunków rodzimych możemy podziwiać tu gatunki egzotyczne: sosna wejmutka, robinia biała i kasztanowiec pospolity. Podstawowy drzewostan stanowią okazy, które mają około 150 lat. W parku przybyły jedynie drzewa, które same się posiały (samosiewny). Na terenie założenia przeważają jednak dęby szypułkowe, które pozostały po borze dębowym rosnącym tu przed laty. W parku znajdują się 43 drzewa w wieku od 100 do 400 lat, które uznane zostały za pomniki przyrody. Są to: dęby szypułkowe (18 szt.), klony pospolite (5 szt.), klony jawory (3 szt.), jesiony wyniosłe (8 szt.), graby pospolite (4 szt.), wiązy szypułkowe (2 szt.), lipa szerokolistna (1 szt.) i brzoza brodawkowata (1 szt.). Drzewa te są w bardzo złym stanie, wiele jest spróchniałych i podsuszonych. Na terenie parku podziwiać można wiele cennych gatunków bylin kwitnących wiosną: zawilca gajowego, knieć błotną i kosaćca żółtego. EDYTUJ - teraz możesz uzupełnić opis tego parku przy pomocy WIKI na naszej nowej stronie Parki 2.0 opis parku | ścieżka | bibliografia | galeria | autorzy |
|
Projekt w 2006 i 2007 roku finansowany był ze środków
Rządowego Programu "Fundusz Inicjatyw Obywatelskich"
