|
|
|
EDYTUJ
- teraz możesz uzupełnić opis tego parku przy pomocy
WIKI na naszej nowej stronie Parki 2.0
Park Miejski im. Wojciecha Biechońskiego w Gorlicach powiat gorlicki Park Miejski im. Wojciecha Biechońskiego znajduje się w Gorlicach, mieście położonym we wschodniej części województwa małopolskiego, w dolinie rzek Ropy i Sękówki. Zajmuje sporą powierzchnię, bo aż 20 ha terenu położonego w widłach rzek Ropy i Sękówki, a dokładniej, usytuowany jest na prawym brzegu rzeki Ropy. Teren parku od północy przechodzi w park leśny, usytuowany na stokach Góry Parkowej, od wschodniej strony graniczy z potokiem wpadającym do rzeki Ropy, a na zachodnim krańcu z boiskiem sportowym. Wzniesienie zwane Górą Parkową osiąga 350 m wysokości i opada stromą skarpą, ozdobioną licznymi skalnymi urwiskami oraz porośniętą wielowiekowymi drzewami, ku dolinie. Park usytuowany jest w odległości około 500m na południowy wschód od zabudowy centrum miasta. Władzę nad nim sprawuje Urząd Miasta w Gorlicach. Od strony obwodnicy prowadzi do niego, wiszący nad rzeką Ropą, linowy most zwany “ławą”, wybudowany w 1956 roku. Obok parku znajduje się bezpłatny parking. Park wyposażony jest w funkcjonalną sieć węższych i szerszych alejek spacerowych, pokrytych masą asfaltową, przy których znajdują się ławki oraz liczne kosze na śmieci. Obszar zieleńca przecina też wiele ścieżek spacerowych. W parku urządzono plac zabaw, który, niedawno odnowiony, uprzyjemnia pobyt w parku dzieciom. Jest tu zjeżdżalnia, dwa zespoły huśtawek, pierwszy przeznaczony dla młodszych, a drugi dla starszych dzieci. W centrum placu zabaw stoi czteroosobowa karuzela. Dla osób lubiących czynnie spędzać czas przewidziano ścieżkę zdrowia. Tereny zielone parku ozdobione są rabatami kwiatowymi, które są dobrze utrzymane oraz skupiskami krzewów liściastych wymagającymi koniecznych prac pielęgnacyjnych. Przy wejściu znajduje się obelisk z popiersiem założyciela parku – Wojciecha Biechońskiego, wzniesiony w 1973 roku według projektu J. Krauzego oraz pomnik Kazimierza Pułaskiego – przywódcy konfederatów barskich, przypominający jego pobyt na ziemi gorlickiej. W części centralnej znajduje się pawilon z Restauracją Parkową. W odległości kilkunastu metrów od pawilonu jest pomnik Niepodległości z rzeźbą Orła Białego – symbolu Polski Niepodległej oraz płaskorzeźbą Juliusza Słowackiego z 1919 roku dłuta I. O. Kaniewicza. Pomnik ten został odsłonięty w 110 rocznicę urodzin wieszcza. Czwarty pomnik – dwa przytulone niedźwiadki – to rzeźba zakochanych. Bo przecież park jest miejscem spotkań tych, których dosięgła strzała Amora. Mieszkańcy Gorlic i okolic mogą uczestniczyć w różnych imprezach np.: letnich festynach, dniach Gorlic organizowanych na świeżym powietrzu, a odbywających się przy wybudowanej i przeznaczonej do tego celu estradzie w centralnej części parku. Opuszczając park mostkiem nad kąpieliskiem rzeki Sękówki, mijamy stadion sportowy, krytą pływalnię “Fala” oraz odkryty basen, lodowisko i halę sportową, zaprojektowana przez Wojciecha Zabłockiego. W parku znajduje się ścieżka dydaktyczno-przyrodnicza z opisami flory, fauny i geologii terenu umieszczonymi na dużych tablicach w języku polskim i niemieckim. Obszar jest zagospodarowany i utrzymany w sposób prawidłowy, oszczędny w wystroju, mający na uwadze względy finansowe. Występujące tu zespoły roślin są utrzymane w niezłym stanie zdrowotnym i urozmaiconej kompozycji krajobrazowej. Historia Park miejski założony został w 1887 roku przez Wojciecha Biechońskiego i nazwany jego imieniem. Jest to nie tylko kompleks pełen drzew liściastych i iglastych, miejsce wypoczynkowo-rekreacyjne, ale może być również miejscem ciekawej i niekonwencjonalnej lekcji historii, zadumy nad dziejami i losami naszego miasta - Gorlic. Na szczególną uwagę zasługuje pomnik Wojciecha Biechońskiego (1839–1926), ministra w Rządzie Narodowym powstania styczniowego, przypominający to tragiczne wydarzenie, ale również okres burmistrzowania tego wielkiego Polaka, który rozpoczął kanalizację Gorlic, założył pierwsze przedszkole, przyczynił się do wybudowania szpitala powszechnego oraz założył park miejski, któremu dziś patronuje. Był to człowiek, który szczególnie doceniał znaczenie rekreacji, zwłaszcza dla dzieci i młodzieży. Długo zastanawiał się nad możliwością wykorzystania Lasku Sokolskiego, odwiedzanego przez mieszkańców Gorlic pomimo niezadowolenia właściciela. Postanowił go kupić, odpowiednio urządzić i przeznaczyć do użytkowania mieszkańcom w sposób, jaki sam sobie wyobrażał. Nie wszyscy radni popierali tę inicjatywę. Na sesji Rady w dniu 26 marca 1900 roku, po długich dyskusjach, dokonano głosowania. Liczba głosów za i przeciw była równa. Zaskoczył radnych oświadczając, że jego głos jest decydujący i skoro on jest za odkupieniem Lasku Sokolskiego, taka decyzja zostanie wprowadzona w życie. Z chwilą odkupienia lasku, rozpoczął urządzanie parku. Przyroda W parku występują bezpośrednio ze sobą połączone dwa rodzaje terenów zielonych, różniących się szatą roślinną. Pierwszy, występujący na wzniesieniu Góry Parkowej, jest zespołem roślin makroskopowo zbliżonym do lasu, drugi zaś, położony u podnóża wzniesienia, na płaskim terenie doliny Ropy, typowo urządzonym parkiem miejskim. W skład występującego tu zespołu leśnego Góry Parkowej wchodzą drzewa, tworzące zwarte zespoły, rzadsze kępy bądź występujące w rozmieszczeniu jednostkowym. W całym drzewostanie na terenie parku przeważają gatunki iglaste, których przedstawiciele liczą ok. 60–80 lat. Pojedynczo spotykane są okazy drzew znacznie starszych zarówno liściastych jak i iglastych. Gatunkami drzew dominującymi tutaj są: - Jodła pospolita (Abies alba) - Sosna zwyczajna (Pinus silvestris) - Świerk pospolity (Picea bies) Posuwając się w kierunku zachodnim można zaobserwować zwiększenie procentowego udziału takich drzew jak: - Brzoza brodawkowata (Betula pendula) - Klon jawor (Acer pseudoplatanus) - Klon zwyczajny (Acer platanoides) - Buk zwyczajny (Fagus silvatica) - Modrzew europejski (Larix europaea) - Lipa szerokolistna (Tilia grandifolia) Sporadycznie spotkać tu można: - Grab zwyczajny (Carpinus betulus) - Olszę czarną (Alnus glutinosa) - Lipę drobnolistną (Tilia cordata) - Kasztanowiec zwyczajny (Aesculus hippocastanum) - Topolę białą (Populus alba) - Robinię akacjową (Robinia pseudoacacia) - Tulipanowiec amerykański (Liriodendron tulipifera) - Miłorząb japoński (Ginkgo biloba) - Katalpę pospolitą (Catalpa bignonioides) - Grujecznik japoński (Cercidiphyllum japonicum) - Żywotnik zachodni (Thuja occidentalis) - Sumak octowiec (Rhus typhina) Z niskich drzew i krzewów na terenie parku występują: - Jarzębina pospolita (Sorbus aucuparia) - Trzmielina zwyczajna (Euonymus europaeus) - Leszczyna pospolita (Corylus avellana) - Bez czarny (Sambucus nigra) - Wierzba biała (Salix alba) - Śnieguliczka biała (Symphoricarpos albus) - Magnolia pośrednia (Magnolia xsoulangiana) W części centralnej szczególny zachwyt budzą występujące tu iglaste krzewy: tuje, cisy, jałowce. Na terenie parku występuje też kilka rabat kwiatowych, ładnie utrzymanych oraz krzewy liściaste. Obszar parku wzdłuż rzeki Ropy porastają zarośla i wikliny. Park upiększają rośliny zielne, a wśród nich najczęściej spotykane przebiśniegi, sasanki, niezapominajki, stokrotki, kopytnik i wiele innych. Na klombach, które przykuwają uwagę pięknem kolorów, spotykamy: bratki, szałwię, stokrotki, lilie, róże, astry, nagietki, petunie, aksamitki i różne gatunki skalniaków. W miejscach, gdzie drzew jest niewiele, gleba jest porośnięta jeżyną, maliną, bzami oraz różnymi gatunkami traw. Na stromych skarpach stoku północnego występują miejscami niewielkie, uruchomione erozją osuwiska skalne, odsłaniające uwarstwione poprzecznie skały. Świat zwierzęcy reprezentowany jest przez liczne ssaki: łasice, kuny, jeże, zające, wiewiórki i inne małe gryzonie. Wśród płazów na uwagę zasługują: salamandry plamiste, żaby, ropuchy, wśród gazów natomiast - jaszczurki, zaskrońce. Również bogaty jest świat owadów, z których najczęściej spotykane to: mrówki, muchy, osy, pszczoły, bąki, trzmiele, ważki, jętki, świerszcze, chrząszcze (biegacz skórzasty, chrabąszcz majowy, biedronki i wiele innych), motyle (motyl monarcha, pazie, rusałki, bielinki, ćmy i wiele innych). Pobyt w parku umila śpiew ptaków, wśród których spotykamy: kosy, szpaki, dzięcioły, sroki, sikorki, pliszki, zięby, wrony, wróble, słowiki, kukułki, jaskółki, dudki, gile, zięby, zimorodki, skowronki, puszczyka. Spacerując nad rzeką, zauważyć można pływające kaczki. EDYTUJ - teraz możesz uzupełnić opis tego parku przy pomocy WIKI na naszej nowej stronie Parki 2.0 opis parku | ścieżka | bibliografia | galeria | autorzy |
|
Projekt w 2006 i 2007 roku finansowany był ze środków
Rządowego Programu "Fundusz Inicjatyw Obywatelskich"
