|
|
|
EDYTUJ
- teraz możesz uzupełnić opis tego parku przy pomocy
WIKI na naszej nowej stronie Parki 2.0
Park Lotników Polskich w Krakowie powiat grodzki Kraków Park położony jest w dzielnicy Czyżyny. Zarząd nad nim sprawuje Krakowski Zarząd Komunalny, właścicielem jest Gmina Kraków. Powierzchnia parku to obszar 60 ha, jest to drugi co do wielkości park Krakowa. Położony jest między al. Pokoju i al. Jana Pawła II, prowadzącymi ze Śródmieścia do Nowej Huty. Znaczna jego część ciągnie się w stronę ul. gen. Bora-Komorowskiego. Od strony wschodniej znajdują się dwie duże krakowskie uczelnie: Politechnika oraz Akademia Wychowania Fizycznego oraz stadion i hala sportowa. Zaletami parku są: nowo powstały plac zabaw i boiska do gry oraz piaskownica, ścieżka rowerowa i biegowa Nike. 11 czerwca 2007 roku na terenie parku (na obszarze 7 h) został otwarty Ogród Doświadczeń. Jako unikatowe przedsięwzięcie będzie sezonową ekspozycją plenerową z kilkudziesięcioma instalacjami dydaktycznymi. Niewątpliwie dużymi minusami tego parku jest brak szaletów, mało ławek, latarni, urywające się i zarastające alejki oraz mały parking. Historia Teren, na którym położony jest Park Lotników Polskich od wielu wieków należał do podkrakowskiej wsi Czyżyny. W latach 1864-1869 Austriacy (Kraków był wtedy w zaborze austriackim), zbudowali tu fort, który otrzymał nazwę ”Pszorna” i numer XV. Fort nr XV “Pszorna” należał do drugiego pierścienia umocnień Twierdzy Kraków. “Fort miał bronić ważnego traktu lubelskiego, od strony zaboru rosyjskiego, niestety wyjątkowo krótko miał wartość bojową, z uwagi na wynalezienie nowego środka bojowego – działa gwintowego. Okazało się, że wobec tej broni forty redutowe (do jakich należał), były nieskuteczne” [ Mikoś B. 2001]. W latach 1952-1954 fort został zburzony i rozcięty ulicą Wojewódzką (później al. Planu 6-cio letniego, obecnie al. Jana Pawła II), łączącą Kraków z budowaną wówczas Nową Hutą. Na północ od fortu w 1912 roku założono jedno z pierwszych w Europie stałych lotnisk wojskowych “Rakowice-Czyżyny”. Park Kultury i Wypoczynku powstał na uporządkowanym terenie byłego fortu, nierówności pofortecznego terenu uformowano w pagórki, pozostawiono na nich stare drzewa. Główne wejście do parku ozdobione zostało rabatami z różami. Drzewa, mające stanowić zieleń obrzeżną parku, sadzone były już kilka lat wcześniej przez studentów Wyższej Szkoły Rolniczej oraz mieszkańców Nowej Huty w tzw. “czynie społecznym”. W początkowych planach park miał zajmować 230 ha, a jego tworzenie miało trwać do 1980 roku, ostatecznie pierwsza jego część (8 ha) oddana została do użytku w 1965 roku, a prace zakończono w 1966 r. Końcowe rozmiary to 60 ha. Podstawową funkcją tego parku było odizolowanie Krakowa od Nowej Huty i kombinatu metalurgicznego im. Sendzimira, dawniej Huty im. W. Lenina. w Nowej Hucie. Do roku 1989 park ten nazywano “Parkiem Kultury i Wypoczynku”. W 1989 roku Rada Miasta Krakowa wprowadziła aktualnie obowiązującą nazwę “Park Lotników Polskich”. Nazwa związana jest z sąsiadującym z parkiem Muzeum Lotnictwa oraz z pomnikami “Ku czci lotników polskich poległych w latach 1939 -1945” autorstwa Bronisława Chromego z 1989 roku oraz “Chwała Lotnikom" z 1970 roku. Przyroda Park położony jest w dolinie Wisły, na lewym brzegu rzeki. Ukształtowanie terenu parku jest zróżnicowane. W części południowej (przy al. Pokoju) teren jest równinny, w części środkowej znajduje się skarpa, wznosząca teren parku o około 3 metry. Północna część jest urozmaicona niewielkimi pagórkami, które są pozostałościami po rozebranym Forcie XV “Pszorna”. Południowa część parku jest słabo zadrzewiona, przeważają tam trawy i rośliny zielne z pojedynczymi drzewami lub ich skupiskami. Północna część parku posiada zwarte zadrzewienie. Drzewostan Parku Lotników Polskich charakteryzuje się dużą różnorodnością, przeważają tu drzewa rodzime, głównie liściaste: topola czarna, czeremcha późna, olsza czarna, wierzby biała i krucha, dąb bezszypułkowy i szypułkowy, klon pospolity i srebrzysty, brzoza brodawkowata, robinia akacjowa. Z iglastych rośnie tu modrzew europejski oraz kilka świerków. Urozmaiceniem drzewostanu są drzewa owocowe: czereśnie, śliwy wiśniowe czerwonolistne oraz orzechy włoskie. Jednym z ciekawszych i charakterystycznym elementem parku są okazałe i dość stare wierzby płaczące. Rosną one pojedynczo lub tworzą malownicze skupiska. Najstarsze egzemplarze wierzb osiągają rozmiary drzew pomnikowych i mają bardzo ciekawe pokroje. Okazałe grupy drzew jednorodne gatunkowo są charakterystyczne dla naszego parku, oprócz wierzb tworzą je: robinie akacjowe, modrzewie europejskie, brzozy brodawkowate i jesiony wyniosłe. Uroku parkowi dodają malownicze szpalery drzew rosnących wzdłuż alejek, tworzą je: olchy czarne, kasztanowce białe i topole czarne. Ogółem w inwentaryzacji wykonanej w 2006 roku wyszczególniono ok. 40 gatunków i odmian drzew oraz 9 gatunków i odmian krzewów. Najliczniejsze krzewy to: jaśminowiec wonny oraz bez czarny. Na trawnikach parkowych wypatrzeć można kwitnące: stokrotki, jaskry, mniszki pospolite, bodziszki leśne, jasnoty białe i przetaczniki ożankowe. Uważny obserwator odnajdzie w naszym parku dwa gatunki grzybów, które podlegają prawnej ochronie, są to: purchawica olbrzymia oraz koronica ozdobna, a także popularną pieczarkę szlachetną. Teren parku zamieszkuje kilka gatunków ptaków: gołąb grzywacz, dzięcioł zielony, sójka zwyczajna, sroka, szpak i kos. Krakowscy ornitolodzy odnotowali w ostatnich latach lęg krogulca oraz wielokrotnie lęgi remizy. EDYTUJ - teraz możesz uzupełnić opis tego parku przy pomocy WIKI na naszej nowej stronie Parki 2.0 opis parku | ścieżka | bibliografia | galeria | autorzy |
|
Projekt w 2006 i 2007 roku finansowany był ze środków
Rządowego Programu "Fundusz Inicjatyw Obywatelskich"
